Wleczone

Wleczone

Błyskotliwy thriller, w którym widzowi udziela się ból pleców i napięcie

Dwie pechowe kobiety postanawiają włamać się do rezydencji cenionego malarza, ale od samego początku wszystko idzie nie tak. Jedna z nich niefortunnie się przewraca, ląduje na plecach i nie może się ruszać. Druga musi zrobić wszystko, żeby wywlec koleżankę z miejsca napadu, zanim przyjedzie właściciel lub, co gorsza, policja. Przed nimi wiele metrów kwadratowych podłogi, drogie wazony na niepewnych postumentach i zdecydowanie zbyt dużo schodów. Ale najgorsze dopiero nadejdzie. Okazuje się, że gospodarz jest nie tylko artystą, ale też seryjnym mordercą kobiet. Dwie kobiety kontra wynaturzony, a jednocześnie uroczy potwór? Z tego może wyniknąć tylko kapitalny chaos.

„Wleczone” to bardzo czarna komedia i thriller w jednym, film, który łamie kręgosłup gatunkowi, a potem w każdej minucie swojego trwania nastawia go na nowo. Tutaj każdy zwrot akcji zaskakuje, a pot leje się nie tylko po skroniach bohaterek, ale i widzów. Nie jest to jednak film całkowicie poważny. Błyskotliwe dialogi i piętrzące się na drodze bohaterek absurdalne przeszkody sprawiają, że „Wleczone” ogląda się z uśmiechem na ustach. Nawet jeśli czasami ten uśmiech zastyga z czystej grozy. „Wleczone” mają wdzięk, każda z postaci jest tu majstersztykiem, a całość udowadnia, że film nie potrzebuje tłumu bohaterów, by zachwycać.

Film wyreżyserowali wspólnie Raviv Ullman i Greg Yagolnitzer, dla których jest to debiut reżyserski w kinie fabularnym. Główne role grają we „Wleczonych” nominowana do dwóch statuetek Emmy Lizzy Caplan i Lucy DeVito, która film wyprodukowała wspólnie ze swoim ojcem, legendarnym, nominowanym do Oscara aktorem Dannym De Vito, i bratem, Jake’em. Prawdziwie zaskakuje jednak John Stamos, czarujący wujek Jesse z „Pełnej chaty”, aktor kojarzony głównie z rolami komediowymi. We „Wleczonych” jest zabawny, ale nieoczekiwanie dla widzów wciela się w postać jednocześnie uroczą i paskudną.