Przyjaciel wesołego diabła

Przyjaciel wesołego diabła

Film, który straumatyzował pokolenia. Piszczałka powraca na duży ekran

Kiedy stary Witalis traci wzrok, jego wychowanek Janek wyrusza w niebezpieczną podróż, by mu pomóc. Droga prowadzi do królestwa Ducha Ciemności, z którego labiryntu niemal nikomu nie udało się wydostać. Chłopiec zyskuje nieoczekiwanego towarzysza: Piszczałkę, kosmatego diabła, którego wygląd zdecydowanie nie zachęca do zawierania znajomości. Pod przerażającą powierzchownością kryje się jednak dobroduszna istota, spragniona bliskości i gotowa stanąć po stronie swojego nowego przyjaciela. Razem będą musieli zmierzyć się z siłami, wobec których odwaga jednego chłopca może nie wystarczyć.

Baśniowa przygoda dla dzieci dla wielu widzów stała się pierwszym spotkaniem z filmową grozą. „Przyjaciel wesołego diabła” łączy opowieść o przyjaźni z ponurą fantastyką, niesamowitością i obrazami, które potrafią zostać pod powiekami na lata. Ruiny, mrok i elektroniczna muzyka Marka Bilińskiego budują świat daleki od bezpiecznej, kolorowej bajki. W samym jego sercu stoi Piszczałka: pocieszny, wzruszający i zarazem upiorny. Można kibicować mu z całego serca i jednocześnie woleć, żeby nie wychodził z ciemnego kąta pokoju. Seans po latach to okazja, by sprawdzić, ile zostało z dziecięcego lęku – i odkryć osobliwy urok filmu, który tak skutecznie go wywoływał.

Film wyreżyserował i sfotografował Jerzy Łukaszewicz, sięgając po książkę Kornela Makuszyńskiego. Janka zagrał Waldemar Kalisz, w Piszczałkę wcielił się Piotr Dziamarski, a w roli Witalisa wystąpił Franciszek Pieczka. Za scenografię odpowiadał Piotr Dumała, zaś projekt i wykonanie postaci diabła przyniosły Waldemarowi Pokromskiemu nagrodę na poznańskim festiwalu filmów dla dzieci i młodzieży w 1988 roku. Piszczałka zyskał jednak także mniej oficjalne wyróżnienie: trwałe miejsce w zbiorowej pamięci dziecięcych koszmarów. Dawni mali widzowie do dziś wspominają strach, jaki budził. Na dużym ekranie ten osobliwy klasyk polskiej fantastyki pozwala ponownie spotkać diabła, którego trudno było zapomnieć.